Een simpel woordje met een ruime betekenis. Want wat is thuis: een plaats, een gevoel of nog iets meer?
In maart 2019 zette ik m’n onderwijsbedrijfje op een lager pitje om lid te worden van de Provinciale Staten van Noord-Holland. Vanaf dag 1 heb ik mij daar totaal thuis gevoeld. De warmte van de collega’s, de ambtenaren en de ondersteuning voelden als een warm bad. Ook het werk bleek al snel op m’n lijf geschreven, waardoor ik me zelden ergens zo thuis heb gevoeld als in ons prachtige Provinciehuis. Daarnaast waren de vele werkbezoeken in de hele provincie erg inspirerend en leerzaam.
Toch was er ook een kant waar ik me geleidelijk minder thuis voelde, namelijk partijpolitiek. Als iemand die altijd zoekt naar oplossingen en verbinding, vind ik het bijvoorbeeld pijnlijk om naar de Haagse politiek te kijken. Veel verwijten en modder gooien, weinig samenwerken voor een hoger doel. Daarom besloot ik om na mijn tweede periode als Statenlid niet verder te gaan als volksvertegenwoordiger. Wel eerst netjes je werk afmaken, zo ben ik als Oostzaner opgevoed.
Toen ik werd gevraagd om bestuurder in mijn thuisgemeente te worden, viel alles wel zo’n beetje op z’n plek. Oostzaan is en blijft toch dat ene simpele woordje. Thuis. Qua plaats sowieso, maar qua gevoel bleek dezelfde warmte als in Haarlem ook in het Oostzaanse gemeentehuis aanwezig. Soms zelfs letterlijk, tijdens de warme dagen van de afgelopen weken. De figuurlijke warmte van iedereen maakte de tropische temperaturen op het gemeentehuis echter prima te dragen.
Met het nieuwe college hopen we diezelfde warmte uit te stralen. Niet via partijpolitiek gedoe, maar samen met de gemeenteraad aan de slag voor de inwoners, ondernemers en verenigingen in ons mooie dorp. Want Oostzaan is meer dan een plaats en een gevoel alleen. Het is ons thuis.
