Zo, het zomerreces is weer voorbij, dus we kunnen er weer tegenaan.
Het blijft gek, zo’n reces. Het werk ligt min of meer stil, maar je gaat zelf natuurlijk niet zes weken op vakantie. Dus je neemt die tijd om eens de mailbox op te schonen, dat veel te lange beleidsstuk nu wél goed door te lezen en constant te zoeken naar die ene collega die nog wel beschikbaar is voor overleg. En natuurlijk is er tijd om wat meer door de gemeente te fietsen of te wandelen, gewoon eens te kijken hoe alles erbij ligt en een praatje te maken.
Maar goed, we gaan dus weer van start. En het wordt een bijzondere periode. Vlak voor de zomervakantie heeft de gemeenteraad het college gevraagd om verdiepende gesprekken met Purmerend te voeren, om te bezien of een fusie een goede optie is. Aan dat verzoek zijn jaren van discussie en onderzoek voorafgegaan, maar nu het er ligt begint het echte werk pas.
Want zo’n traject is een hele klus. Ambtenaren van beide gemeenten moeten elkaar gaan opzoeken om beleid te vergelijken, de financiën door te akkeren en uit te rekenen hoe die financiën eruitzien na een eventuele fusie.
Maar er komen ook veel gesprekken tussen de besturen van beide gemeenten. In eerste instantie om elkaar een beetje de nieren te proeven, maar in een latere fase zal er wellicht stevig onderhandeld moeten worden om ervoor te zorgen dat de Oostzaners er op zijn minst niet slechter van worden.
Er is dus nog een lange weg te gaan en alles is allerminst in kannen en kruiken. Maar het proces is nu in gang gezet en ik ben vereerd dat ik dit voor Oostzaan mag gaan doen. Via deze column houd ik u de komende tijd graag op de hoogte van de stappen die we zetten en van wat de gesprekken met Purmerend opleveren.
Kortom, het reces is voorbij. Tijd om weer aan de slag te gaan.
